แนวคิดนี้มาจากไหน
เหตุผลนั้นเรียบง่าย ผู้ต้องขังใช้เวลาหลายชั่วโมงเล่นไพ่ สำรับไพ่อยู่ในมือนานหลายสัปดาห์ และใบหน้าเดิมปรากฏต่อสายตานับสิบครั้ง ใบปลิวทั่วไปทำแบบนั้นไม่ได้
อีกส่วนหนึ่งคือกลุ่มผู้รับสาร บทสนทนารอบโต๊ะอาจทำให้รายละเอียดของคดีเก่าปรากฏขึ้นมา และคนที่ไม่มีวันไปสถานีตำรวจอาจโทรแจ้งเบาะแสโดยไม่เปิดเผยตัวตนหรือส่งข้อมูลผ่านทนายความ
- คดีค้างคา
- พิมพ์สำรับไพ่
- ไพ่ถึงเรือนจำ
- โทรแจ้งเบาะแส
ไพ่แต่ละใบจะมีข้อมูลพื้นฐานอย่างน้อย ได้แก่ รูปถ่ายหรือภาพบุคคล สถานที่และเวลาที่เกิดเหตุ ข้อความสั้นๆเกี่ยวกับสิ่งที่รู้ และหมายเลขสายด่วน บางครั้งยังระบุรางวัลสำหรับผู้ให้ข้อมูลด้วย
มันได้ผลไหม
มีการบันทึกคดีบางส่วนที่คลี่คลายได้หลังแจกจ่ายสำรับไพ่เหล่านี้ และในหลายรัฐโครงการยังดำเนินต่อมาหลายปี แต่ยังไม่มีการเปรียบเทียบอย่างครบถ้วนกับกลุ่มควบคุม จึงยังระบุผลลัพธ์ที่แน่ชัดไม่ได้
- ข้อดี: คำเตือนยังคงอยู่หลายเดือนโดยไม่ต้องอาศัยความสนใจจากผู้รับ
- ข้อดี: ใช้ได้ในที่ที่ช่องทางประชาสัมพันธ์ทั่วไปใช้ไม่ได้เลย
- ข้อเสีย: การโทรบางส่วนเป็นเรื่องแต่งขึ้นเพื่อหวังรางวัลหรือเพื่อแก้แค้น
- ข้อเสีย: ญาติๆต้องกลับมารับรู้เรื่องคดีอีกครั้งและไม่ได้เห็นด้วยกับการเปิดเผยเช่นนี้เสมอไป
ด้วยเหตุนี้การคัดเลือกคดีลงสำรับไพ่จึงทำร่วมกับครอบครัวของผู้เสียชีวิต และต้องเห็นชอบถ้อยคำบนไพ่ร่วมกัน เพราะประโยคที่ไม่ถูกต้องเกี่ยวกับผู้เสียหายอาจอยู่ในมือของคนอื่นเป็นเวลานานมาก
เหตุผลคล้ายกันนี้อยู่เบื้องหลังสื่อรูปแบบแปลกๆอื่นๆ เช่นประกาศบนบรรจุภัณฑ์และในหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น สิ่งที่เหมือนกันคือข้อมูลเกี่ยวกับคดีเก่าไม่ได้มาจากเทคโนโลยี แต่มาจากคนที่ตัดสินใจพูด
ทำไมคดีที่ยังไขไม่ออกจึงถูกพิมพ์บนไพ่
เรารู้อะไรเกี่ยวกับประสิทธิผลของโครงการเหล่านี้
แหล่งอ้างอิง
- สำรับไพ่ที่มีคดีซึ่งยังไขไม่ออกถูกแจกจ่ายในสถานควบคุมหลายแห่งของหลายรัฐในสหรัฐอเมริกาและในประเทศอื่นๆอีกหลายประเทศ ไพ่มีข้อมูลเกี่ยวกับผู้เสียหาย เหตุการณ์แวดล้อม และหมายเลขโทรศัพท์สำหรับแจ้งเบาะแสโดยไม่เปิดเผยตัวตน มีการบันทึกคดีบางส่วนที่คลี่คลายได้หลังได้รับข้อมูลดังกล่าว แต่ยังไม่มีการประเมินประสิทธิผลของโครงการแบบมีกลุ่มควบคุม
ถัดไปในซีรีส์ “คดีที่ยังคลี่คลายไม่ได้”
ฉบับเต็มบนเว็บไซต์ 2 บทความ และอีก 3 บทความในแอป
