Kadın kıyafetlerinde neden cep yok?

XVII. ve XVIII. yüzyıllarda kadın cebi, bağcıklı ayrı bir kesecikti. Belin çevresine, üst eteğin altına bağlanırdı; eteğe de elini uzatabilmen için bir yırtmaç açılırdı. İçine çok şey sığardı: anahtarlar, para, dikiş malzemeleri, yiyecek.

O dönemde erkek cepleri giysinin içine dikiliyordu: kamsola, yeleğe ve pantolona. Fark, özen göstermekle değil, kesimle ilgiliydi: erkek takımları sağlam ve yapılıydı, kadın kıyafetleri ise katmanlıydı; bu yüzden asılı bir kesecik kadın giysisine daha iyi uyuyordu.

Geçiş yalnızca teknik değildi. El çantası elde taşınıyor ve bu, bedenin duruşunu değiştiriyor: bir el sürekli meşgul kalıyor. Cep ellerini serbest bırakıyor ve eşya taşımanın bu iki yolu arasındaki farkı her gün hissediyorsun.

Birkaç yıl önce gazeteciler, aynı markaların onlarca kot modelindeki ön cepleri ölçtü. Fark tesadüfi değil, sistematikti ve kesimle açıklanıyordu: dar kalıp, derin bir cep için yer bırakmıyor.

Bunun sonucunda birçok kişiyi rahatsız eden küçük bir gündelik sorun ortaya çıkıyor: telefon erkek cebine tamamen sığıyor, kadın cebinden ise dışarı taşıyor. Ayrıca tamamen dikilmiş ya da yalnızca dikişle çizilmiş ceplere de rastlanıyor; bunlar sadece silüeti korumaya yarıyor.

Nedeni bir komplo değil, kesimle ilgili art arda verilen kararlar. Dar kalıba, kullanım kapasitesinden daha fazla değer veriliyor; oysa kapasite, bu kalıbı bozacak kadar fazla kumaş gerektiriyor. Tasarımcı her seferinde ikisinden birini seçiyor ve cebi seçmiyor.