İlk buluşmada nelerden söz edilmemeli

İki yabancının sohbeti, söze dökülmeyen bir alışverişe dayanır: Sen belli bir derinlikte bir şeyler anlatır ve karşılığında yaklaşık aynı derinlikte bir yanıt beklersin. Alışveriş dengeli olduğu sürece ikiniz de yakınlaştığınızı hissedersiniz. Biri iki kat aşağı inerken diğeri yukarıda kalırsa denge bozulur.

Dinleyen kişi o anda konudan dolayı değil, kendini borçlu hissettiği için rahatsız olur: Aynı açıklıkla karşılık vermeye hazır değildir, ama sessiz kalırsa soğuk görüneceğinden korkar. Geriye yalnızca empati kurmak kalır ve akşamın geri kalanında roller değişir: Birbirini tanımaya çalışan iki kişi yerine, anlatan biri ve teselli eden biri vardır.

İkinci bir neden daha var. Ortak bir geçmiş olmadan anlatılan zor bir hikâye, çıplak gerçekler gibi algılanır: Karşındaki kişi, bu olayların senin için şimdi ne ifade ettiğini, onları atlatıp atlatmadığını ya da hâlâ canını yakıp yakmadığını anlamasına yardımcı olacak bağlama sahip değildir. Altı ay sonra aynı sözler bambaşka duyulur.

İlk buluşma genellikle bu piramidin alt katlarında ilerler ve bazen bir kat yukarı çıkar. Merak uyandırmak için bu kadarı yeterlidir. Sorunlar, sohbet daha baştan en üst kattan açıldığında başlar.

En sık en üst katmandan başlayan konu, eski sevgiliyi didiklemektir: Ayrılığın ayrıntılı hikâyesi eski sevgilinden çok, onun hâlâ ne kadar yer kapladığını anlatır. Bunun yanında niyet yoklaması da vardır: İlk saat içinde evlilik ve çocuklarla ilgili sorular, kişiye duyulan ilgiden çok bir anket gibi gelir.

Buna her şeyi bir anda ağırlaştırmak da dahildir: Zor geçmişini baştan sona anlatmak, henüz bir yabancının vermeye hazır olmadığı bir karşılık bekler. Bir de uzun bir şikâyet listesi vardır: İşten, şehirden ve çevrendeki insanlardan yakınmak, bir öngörü gibi duyulur: Benimle de aynısı olacak.

İnsanlara ilk buluşmalarını neyin mahvettiğini sorarsan, aynı yanıtlar tekrar tekrar karşına çıkar. Farklı araştırmalarda oranlar değişir, ama ilk üç aşağı yukarı aynı kalır.

Bu konuların hiçbiri yasak değil, mesele dozunda. Hikâye anlatmak yerine bir cümle kur, sonra durakla: Sana aynı derinlikte yanıt verirlerse devam edebilirsin. «Zayıf görüneceğim» korkusu da genellikle abartılır: İnsanlar açıklığı, senin içeriden değerlendirdiğinden daha yumuşak değerlendirir. Üstelik yavaş ilerleme kuralı evrensel değildir: Bazı çiftler ilk saatten itibaren her şeyi konuşur ve bu onlar için işe yarar.