สงครามเปลี่ยนของใช้คุ้นเคยอย่างไร

กรณีที่สองแสดงให้เห็นกลไกนี้ได้ชัดกว่ากรณีอื่น เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับการประดิษฐ์ขึ้นใหม่ เพราะนาฬิกาข้อมือมีอยู่แล้ว แต่สงครามทำให้สิ่งที่เคยถูกมองว่าไม่เหมาะสมกลายเป็นสิ่งที่ใช้ได้จริง และหลังจากนั้นก็ไม่มีทางกลับไปเหมือนเดิม

เทปกาวเสริมแรงถูกผลิตขึ้นเพื่อปิดผนึกกล่องกระสุนและให้ทนฝนได้ หลังสงคราม ช่างก่อสร้างนำมันกลับไปใช้ที่บ้าน และมันก็กลายเป็นของที่มีอยู่ในร้านอุปกรณ์ช่างทุกแห่ง

ถุงชาแพร่หลายขึ้นในฐานะวิธีแบ่งเสิร์ฟได้อย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องใช้กาน้ำชา เตาไมโครเวฟพัฒนาต่อยอดมาจากเทคโนโลยีเรดาร์ ส่วนกาวแห้งเร็วเกิดจากความพยายามสร้างศูนย์เล็งแบบใส

ยังมีตัวอย่างในทางกลับกันที่ผู้คนพูดถึงน้อยกว่า หลายสิ่งกลับล่าช้าออกไป: งานพัฒนาสำหรับพลเรือนถูกระงับ การผลิตถูกเปลี่ยนไปทำอย่างอื่น และหลายสาขาต้องหยุดนิ่งอยู่นานหลายปี

นักประวัติศาสตร์ยังเตือนอย่าด่วนสรุปแบบสวยหรูว่าสงครามขับเคลื่อนความก้าวหน้า มีเพียงกลุ่มสาขาแคบๆ ที่แนวรบต้องการเท่านั้นที่เร่งตัวขึ้น ขณะที่ต้นทุนโดยรวมของการเร่งนั้นเทียบไม่ได้เลยกับประโยชน์ที่ได้รับ

เส้นทางในทางกลับกันก็ชวนให้เห็นภาพเช่นกัน วิธีแก้ปัญหาบางอย่างที่คิดขึ้นเพื่อแนวรบไม่เคยหยั่งรากในชีวิตพลเรือนเลย เพราะแพงเกินไป ไม่สะดวกเกินไป หรือไม่มีความจำเป็น สิ่งที่ยังคงอยู่คือสิ่งที่แก้ปัญหาซึ่งมีอยู่แม้ไม่มีสงคราม

ยังมีของอีกประเภทที่เปลี่ยนไปเพราะภาวะขาดแคลน เช่น สิ่งทดแทนกาแฟ มาการีนแทนเนย และบรรจุภัณฑ์กระดาษแทนโลหะ ส่วนหนึ่งของสิ่งทดแทนเหล่านี้หายไปหลังสงคราม แต่อีกส่วนยังคงอยู่เพราะราคาถูกกว่า