ทำไมจึงเชื่อว่าฟาโรห์เป็นเทพเจ้า

โครงสร้างนี้อธิบายประเด็นสำคัญ พิธีกรรมต่างๆมีอยู่มากมายทั่วประเทศ และตามหลักการแล้ว พิธีกรรมทั้งหมดถือเป็นหน้าที่ของฟาโรห์ โดยมีนักบวชทำหน้าที่แทนเขา คนคนเดียวไม่อาจอยู่ทุกแห่งได้จริง แต่ในเอกสารถือว่าเขาอยู่ทุกแห่ง

นั่นหมายถึงความรับผิดชอบด้วย หากน้ำหลากมีปริมาณน้อยและผลผลิตตกต่ำ เรื่องนี้ไม่ได้ถูกมองว่าเป็นเพียงปัญหาสภาพอากาศ แต่เชื่อกันว่าระเบียบของสรรพสิ่งถูกรบกวน และผู้ที่อยู่ในขั้นที่สองต้องรับผิดชอบ

ความเชื่อเหล่านี้เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา ในยุคแรกๆผู้ปกครองมีภาพลักษณ์ใกล้เคียงเทพเจ้ามากกว่า ต่อมาจุดเน้นเปลี่ยนไปสู่บทบาทของบุตรแห่งเทพเจ้าซึ่งปฏิบัติหน้าที่แทนเทพองค์นั้น ตลอดระยะเวลา 3,000 ปีจึงไม่มีความเป็นแบบเดียวกันอย่างสมบูรณ์

ประโยชน์ในทางปฏิบัติของโครงสร้างนี้เห็นได้ชัดเจน มันช่วยรวมประเทศขนาดใหญ่ให้เป็นหนึ่งเดียวโดยไม่ต้องมีกองทัพประจำการอยู่ในทุกพื้นที่ อำนาจไม่ได้ดำรงอยู่ด้วยกำลังเพียงอย่างเดียว แต่ยังอยู่ที่ความเชื่อว่าหากปราศจากอำนาจนี้ ระเบียบของโลกก็จะล่มสลาย

แนวคิดเดียวกันนี้ปรากฏอยู่ในแนวคิดสำคัญของความคิดแบบอียิปต์ นั่นคือระเบียบ ซึ่งตรงข้ามกับความโกลาหล หน้าที่ของผู้ปกครองคือรักษาระเบียบไว้และป้องกันไม่ให้ความโกลาหลเกิดขึ้น แนวคิดนี้ครอบคลุมทั้งพิธีกรรม การพิจารณาคดี และการป้องกันชายแดน

โครงสร้างคล้ายกันนี้พบในสังคมอื่นด้วย เช่น ผู้ปกครองในฐานะบุตรแห่งสวรรค์ ผู้ได้รับการเจิม หรือผู้สืบเชื้อสายจากเทพเจ้า รายละเอียดแตกต่างกันไป แต่หน้าที่เหมือนกัน คือเชื่อมโยงอำนาจเข้ากับระเบียบของโลก