ทำไมการสั่งห้ามถึงทำให้หนังสือยิ่งดัง

ขั้นที่ 2 เป็นตัวขับเคลื่อนหลัก แค่การรายงานข่าวว่ามีการสั่งห้ามก็เท่ากับโฆษณาฟรีที่เข้าไปอยู่ในข่าว คนส่วนใหญ่รู้จักหนังสือที่ถูกสั่งห้ามจากข่าวการสั่งห้ามนั้นเอง

ขั้นที่ 3 อธิบายได้ด้วยปฏิกิริยาต่อการจำกัดเสรีภาพ เมื่อทางเลือกถูกพรากไป สิ่งที่ถูกพรากไปจะยิ่งน่าดึงดูดขึ้น - เรื่องนี้ถูกอธิบายว่าเป็นหลักการเฉพาะ และได้รับการทดสอบกับสิ่งต่างๆหลากหลาย ตั้งแต่หนังสือไปจนถึงสินค้าในร้านค้า

ข้อมูลชิ้นที่ 2 สำคัญต่อการมองภาพอย่างตรงไปตรงมา โดยทั่วไปกระแสความสนใจจะอยู่ไม่นาน: ผ่านไปไม่กี่สัปดาห์ ความสนใจก็ลดลง ในระยะยาว การสั่งห้ามยังคงจำกัดการเข้าถึง โดยเฉพาะเมื่อมีการนำหนังสือออกจากห้องสมุดและโรงเรียนควบคู่ไปด้วย

รายชื่อหนังสือต้องห้ามของศาสนจักรซึ่งจัดทำต่อเนื่องมาหลายศตวรรษก็ทำงานในลักษณะคล้ายกัน การถูกบรรจุอยู่ในรายชื่อนี้มักทำให้ผู้เขียนมีชื่อเสียงขึ้นมา สำนักพิมพ์ในประเทศอื่นๆจงใจพิมพ์หนังสือเหล่านี้ โดยรู้ว่ามีความต้องการอยู่

กลไกเดียวกันนี้ยังถูกอธิบายในประวัติศาสตร์ยุคใหม่ ภายใต้ชื่อของปรากฏการณ์ที่เกิดจากความพยายามนำภาพถ่าย 1 ภาพออกจากเครือข่าย การฟ้องร้องต่อศาลดึงความสนใจมาที่ภาพนั้นมากกว่าการเผยแพร่ภาพเองอย่างเทียบกันไม่ได้

ยังมีตัวอย่างในทางตรงกันข้ามที่พูดถึงกันน้อยกว่า การนำออกอย่างเงียบๆโดยไม่ประกาศใช้ได้ผลกว่าการสั่งห้ามอย่างเอิกเกริก: หนังสือเพียงหายไปจากการขายและหลักสูตรของโรงเรียน โดยไม่เกิดกระแสความสนใจใดๆ

ด้วยเหตุนี้ นักวิจัยด้านการเซ็นเซอร์จึงมองว่าการสั่งห้ามอย่างโจ่งแจ้งเป็นสัญญาณของความอ่อนแอ ไม่ใช่ความแข็งแกร่ง เพราะแสดงให้เห็นว่าไม่สามารถนำเนื้อหาออกไปโดยไม่มีใครสังเกตได้

กลไกนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะกับหนังสือเท่านั้น ความพยายามลบโพสต์ ทำให้เอกสารเป็นความลับ หรือบังคับให้ถอดเนื้อหาออก มักทำให้คนรู้จักสิ่งนั้นมากกว่าจำนวนคนที่จะอ่านตั้งแต่แรกหลายสิบเท่า