สิ่งดังอะไรบ้างที่ถูกค้นพบโดยบังเอิญ

เดือนสิงหาคมปี 1928 อเล็กซานเดอร์ เฟลมมิงเดินทางออกจากห้องทดลองในลอนดอนไปพักร้อนและทิ้งกองจานเพาะเชื้อสแตฟีโลค็อกคัสไว้บนโต๊ะ เมื่อกลับมาในช่วงต้นเดือนกันยายนเขาเห็นราบนจานใบหนึ่ง และรอบรานั้นมีวงใสสะอาด แบคทีเรียไม่เติบโตอยู่ตรงนั้น นี่คือข้อสังเกตที่ต่อมานำไปสู่การผลิตเพนิซิลลิน

ความบังเอิญเกิดขึ้นพร้อมกันหลายอย่าง สปอร์ราน่าจะปลิวมาจากห้องทดลองชั้นล่างซึ่งทำงานเกี่ยวกับเชื้อรา จานเพาะเชื้อไม่ได้ถูกนำไปไว้ในตู้อบ แต่ถูกทิ้งไว้ที่อุณหภูมิห้อง และสภาพอากาศในลอนดอนช่วงนั้นก็เย็นลงก่อนแล้วจึงกลับมาอุ่นขึ้นอีกครั้ง

ลำดับนี้เองที่สำคัญ นักแบคทีเรียวิทยาโรนัลด์ แฮร์พยายามทำซ้ำการค้นพบนี้ในช่วงทศวรรษ 1960 และพบว่าเมื่ออากาศอุ่นผลลัพธ์นี้ไม่เกิดซ้ำ:สแตฟีโลค็อกคัสจะยึดพื้นที่ทั่วทั้งจานก่อนที่ราจะเริ่มขัดขวางมัน วันที่อากาศเย็นทำให้ราเริ่มต้นได้ก่อน และอากาศก็อุ่นขึ้นในภายหลัง

เฟลมมิงบรรยายข้อสังเกตนี้ในปี 1929 จากนั้นแทบไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกเกือบ 10 ปี ทีมอื่นในออกซฟอร์ดเป็นผู้พัฒนายาขึ้นมา พวกเขาเรียนรู้ที่จะแยกและทำสารนี้ให้บริสุทธิ์ในช่วงต้นทศวรรษ 1940 และเริ่มผลิตในปริมาณมากได้ภายในช่วงปลายสงคราม ระหว่างจานเพาะเชื้อที่เสียกับหลอดยามีงานของคนอื่นๆอยู่ราว 15 ปี

ความบังเอิญในทั้ง 3 เรื่องมีรูปแบบเดียวกัน:ผลลัพธ์ไม่เป็นอย่างที่วางแผนไว้ ความแตกต่างอยู่ที่สิ่งที่คนคนนั้นทำต่อไป ราบนจานเพาะเชื้อเป็นเรื่องปกติและถูกทิ้งทุกวัน ส่วนกาวที่ติดได้อ่อนเกินไปก็ผลิตขึ้นเป็นประจำ รายละเอียดของเรื่องเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นที่รู้จักจากเรื่องเล่าของบริษัท นี่คือสิ่งที่ปาสเตอร์หมายถึงตั้งแต่ปี 1854:โชคเข้าข้างจิตใจที่เตรียมพร้อม คนที่มีคำถามอยู่ในใจแล้ว และความประหลาดนั้นก็เป็นคำตอบของคำถาม