Astronotlar gözlerinde neden ışık çakmaları görür?

Görme sistemi, retinanın veya görme yolunun her türlü uyarılmasını ışık olarak yorumlar. Parçacığın ışık saçması gerekmez: Yol üzerindeki hücrelere temas etmesi yeterlidir.

Başka mekanizmalar da devrede olabilir. Gözün saydam dokularında hızla ilerleyen bir parçacık zayıf bir ışımaya yol açabilir ya da sinir hücrelerini doğrudan uyarabilir. Farklı yolların katkısı henüz tam olarak ayrıştırılmış değil.

Bunu ilk kez Ay görevlerindeki ekipler bildirdi: Sessizlik içinde, gözleri kapalıyken noktalar, çizgiler ve küçük bulutçuklar fark ettiler. Olgu o kadar sık tekrarlanıyordu ki incelemek için özel deneyler yapıldı.

Yörüngede dedektörlü bir kaskla deneyler yapıldı: Katılımcı bir ışık çakması gördüğünde düğmeye bastı, cihazlar da o sırada başından bir parçacık geçip geçmediğini kaydetti. Bildirimlerle parçacık geçişlerinin örtüştüğü görüldü.

Işık çakmaları, Dünya'nın manyetik alanının sağladığı korumanın daha zayıf olduğu yörüngenin belirli bölgelerinde ve Güneş'teki olaylar sırasında belirgin biçimde daha sık görülür. Bu da nedenin ışınım olduğu görüşünü destekleyen bir başka kanıttır.

Olgunun kendisi zararsızdır ve Dünya'ya dönünce sona erer. Asıl kaygı şu: Aynı parçacıklar diğer dokulardan da geçer ve toplam doz, uzun mesafeli uçuşların başlıca çözülmemiş sorunlarından biridir.